سایت خانه : به منظور آشنایی بیشتر مخاطبان غیر موسیقیدان سایت خانه با دنیای موسیقی از ماه ها پیش سایت خانه بر آن شد تا سلسله مقالات و یادداشت هایی را در باره هنر موسیقی تهیه و در اختیار علاقه مندان قرار دهد.بر اساس دعوتی که از موسیقیدانان برای نوشتن اینگونه مقالات و نوشته ها شد برخی با استقبال و روی باز دعوت خانه را که در جهت تنویر افکار عمومی نسبت به موسیقی است پذیرفتند .استادمصطفی کمال پورتراب یکی از آن استادانی بود که بلادرنگ مطالب ارزشمند و خوبی را در این زمینه تهیه و در اختیار سایت قرار دادند که از این پس به تناوب در اینجا منتشر می شود.ضمن سپاس و قدردانی از این استاد فرهیخته، یک بار دیگر از تمامی عزیزانی که دغدغه فرهنگ و هنر ایران را و بویژه عرقی نسبت به موسیقی و دستی به قلم دارند دعوت می کنیم که مطالب و نوشته های خود را برای بهره برداری عموم در اختیار سایت خانه قرار دهند.

مختصری از موسیقی:

موسیقی هنری است که به منظور انتقال حالت روحی خاصی که موسیقیدانان آن را تجربه کرده اند، به بهترین و گویاترین نحو به کار می رود . موسیقی به خودی خود گویاست و از دیدگاه صرف زیبایی شناسی چیزی ورای موسیقی را بیان نمی کند ولی از دیدگاه روانشناسی گنجایش فکری بشر همان اندازه که محدود است نامحدود نیز هست بنابراین هر موضوع عادی مفاهیم موسیقائی را تحریک کرده و یا برعکس موسیقی می تواند معانی و یا موضوعاتی ورای موسیقی را تحریک کند . موسیقی توصیفی می تواند تا آنجا پیش برود که کل داستان را با سمبلهای موسیقایی نقل کند . قطعات کاراکتریستیک زیادی وجود دارند که هر حالتی را که قابل تصویرکردن باشد بیان می کنند مانند نوکتورن ها ، بالادها ، مارش های عزا ، رمانس ها ، خاطرات کودکی و ...... از شوپن و شومان ، سمفونی اروئیکای چایکوفسکی و سمفونی پاستورال او ، رومن کارناوال برلیوز ، رومئو و ژولیت چایکوفسکی ، چنین گفت زرتشت ریشارد اشتراوس ، دریای دوبوسی و دریاچه قوی توانلای( Swan of Tounela ) سیبلیوس و بسیاری از موسیقی های کر ، اپرا ، ملودرامها ، باله ها و موسیقی های متن فیلم ، تمام این مقولات نه تنها مفاهیم موسیقایی را بیان می کنند بلکه تاثیرات ثانویه ای را که مورد نظر آهنگساز است توام با تداعی کاراکتری خاص نیز به وجود می آورند؛ واژه کاراکتر در موسیقی نه تنها به هیجانات و حالاتی که بایستی قطعه ایجادکندمنحصر نمی گردد بلکه در اصل شیوه اجرا را بیان می کند . تمپو به تنهایی کاراکتر را مشخص نمی کند ( بخصوص که در موسیقی کلاسیک این موضوع حقیقت ندارد ) چون برای آداجیو صدها و برای اسکرتسو هزاران کاراکتر وجود دارد . تمپو در واقع بعضی از ویژگیهای کاراکتر را مشخص می کند نه همه چیز را .
                                                                                                   م.ک. پورتراب